Mała przerwa w pisaniu mini postów. Tym razem o Timie Walkerze, 40-letnim Brytyjczyku, jednym (przynajmniej moim zdaniem) z najlepszych i najoryginalniejszych fotografów mody.
Jego zdjęcia można zobaczyć w wielu wydaniach Vogue'a oraz innych czasopism poświęconych modzie. Tim Walker jest również autorem sesji zdjęciowej reklamującej perfumy Miss Dior Chérie, również utrzymanej w charakterystycznej dla niego romantycznej i trochę cukierkowej atmosferze. Ostatnio został wydany album ze zdjęciami tego niezwykłego fotografa, niestety jego cena jest zbyt wygórowana, aby można było sobie pozwolić na jego kupno.
Drugi z mini postów i kto wie czy nie ostatni;) (nie mogę się powstrzymać od wstawiania emotikonków, niestety). Przez ostatni tydzień miałam obsesję na punkcie tej piosenki, bez przerwy jej słuchałam. Teraz już mnie mniej fascynuje, mimo wszystko postanowiłam ją wstawić. Chew Lips to młody, trzyletni zespół reprezentujący electro oraz dance-pop. Uwielbiam go za oryginalność oraz świetny głos wokalistki, Tigs.
poniedziałek, 25 lipca 2011
Pierwszy z mini postów - The Wombats ,,Tokyo''.
niedziela, 24 lipca 2011
Ledwo się obejrzałam, a już minęła połowa wakacji. Wolny czas spędzam na oglądaniu seriali, czytaniu książek i słuchaniu muzyki oraz jeździe na rowerze. Jeśli chodzi o posty na blogu, to planuję serię krótkich postów z piosenkami. Może wam się spodobają, kto wie;).
Dzisiaj ,,Rehab'' Amy Winehouse, która nie żyje od soboty. Byłam zszokowana, kiedy imarabel
mi o tym napisała. Amy Winehouse była świetną piosenkarką oraz posiadała jedyny w swoim rodzaju głos. Powód jej śmierci jest nadal nieznany, bardzo możliwe, że przedawkowała narkotyki. To przerażające, jak nałóg potrafi zniszczyć człowieka.
O śmierci Amy Winehouse możecie również przeczytać na blogu Aleksandry oraz tutaj.
środa, 6 lipca 2011
Nana to popularna w Japonii manga na podstawie której zrobiono również anime i film. Opowiada ona o dwóch współlokatorkach (obydwie mają na imię Nana), które mimo tego, że mają zupełnie inne charaktery oraz prowadzą zupełnie odmienne życie zaprzyjaźniają się ze sobą.
Nie przeczytawszy ani jednego rozdziału mangi i obejrzawszy tylko jeden odcinek anime, postanowiłam zabrać się za film.
Pomimo tego, że chwilami był zbyt rzewny np. przez bohaterów biegnących w zwolnionym tępie,
to bardzo mi się on spodobał. Ma zupełnie inny charakter niż anime i pokazuje życie japończyków (łącznie z ciągłym kłanianiem się). Kolejną jego zaletą są również świetne, j-rockowe (czy może j-punkowe) piosenki.
Two girls with the same name and very diffrent characters are meeting one day in train to Tokio... It's a begening of Nana - popular manga, anime and movie. I haven't read manga or seen anime, but I have to say that movie is really worth to see. Great songs and story of real life (maybe to much like soap operas, but it isn't important).
Byłam wczoraj z imarabel na koncercie Paramore. Nigdy nie byłam ich wielką fanką, znałam tylko parę najpopularniejszych piosenek (Brick by boring brick, The only exception...), ale bardzo możliwe, że po tym koncercie zostanę.
Podczas występów supportów wszyscy się przepychali, aby znaleźć się jak najbliżej sceny, a metale (swoją drogą nie wiedziałam, że słuchają oni zespołów takich jak Paramore) tańczyli to swoje Pogo. Imarabel nawet została przewrócona (na szczęście zaraz ktoś przyszedł jej z pomocą), a ja prawie zgubiłam swojego buta. Na szczęście, kiedy na scenie pojawił się Paramore wszyscy byli już zmęczeni i dalszy ciąg koncertu przebiegł bez zakłóceń. Cała widownia śpiewała razem z Hayley Williams, która wciąż powtarzała ,,You're amazing''.
A pod koniec z dwóch armat znajdujących się na scenie lunął deszcz różnokolorowego konfetti...
moja koszulka zrobiona specjalnie na koncert, z ,,artystyczną'', atramentową plamą T-shirt wich I have made for a concert konfetti
